Tja die burn-out,
Dat was en is nog steeds een behoorlijk dingetje in mijn leventje.
In net begin kon ik niks meer, wilde ook niks.
Ik was zo moe van alles.
Bijna drie jaar gelden de knoop door gehakt om niet meer verder te gaan met de vader van mijn kinderen. Dat was een moeilijke, hele moeilijke stap.
Voordat ik dat ging beslissen voor mezelf is daar natuurlijk al een lange tijd aan vooraf gegaan.
Een moeilijke tijd voor mezelf.
Moeilijk om tot de conclusie te komen dat mijn liefde op was voor hem.
Moeilijk omdat het voelde als falen. Had wat gedoe op ‘t werk op dat moment, kon niet meer vechten voor de vader van mijn kids. Ik had gefaald dus als persoon, als werknemer, als moeder, als vriendin etc.
Maar op dat moment moest ik vechten, voor mezelf en mijn jongens en kon er niet te lang bij stil staan.
September 2017 kreeg ik dan eindelijk mijn huisje, zo hard voor geknokt dus was er zo blij mee. Maar er moest zo veel gebeuren, huis is van boven tot aan boven helemaal gestript. Dus doorgaan en werken, klussen, werken, klussen....weinig rust!
Tja en als dan daar eindelijk wel de rust is.....gebeurt dus het geen wat je niet hoopt, instorten!
In setember afgelopen jaar klom ik er weer wat boven op. November weer volledig gaan werken, maar was er niet op mijn plek. Daarom een beetje rond gaan kijken en kreeg een geweldige aanbieding. Vanaf december afgelopen jaar weer aan het werk in de thuiszorg in Dronten dit keer. En in februari 2019 mag ik starten met de opleiding voor verpleegkundige.
Dit team is zo positief en knokt voor elkaar en met elkaar. Dat gevoel had ik niet meer op mijn vorige werk. Dus zo blij met deze overstap!
Ook wil ik proberen om wat zelf studie te gaan doen. Om voor mezelf meer helderheid te krijgen, mezelf beter leren kennen en uiteindelijk meer rust te krijgen.
Dus beter voor mezelf zorgen.
De volgende vragen ga ik voor mezelf komend jaar hopelijk antwoord op krijgen;
- welke omgeving ben ik graag
- waar ben ik goed in
-waar krijg ik energie van
- waar maakt mijn hart een sprongetje van
- waar wordt ik verdrietig van
Vragen waardoor ik mezelf ga leren kennen, daardoor mezelf beter ga begrijpen.
Dit heb ik natuurlijk niet zelf bedacht...ik wordt ook weer geinsprireerd door iemand die ik volg op instagram.
Nou ja voor zover weer even mijn verhaal.
Ik vind het prettig af en toe wat van me af schrijven. Soort van dagboek maar dan online😉
Geen opmerkingen:
Een reactie posten